.jpg)
Pilskie ulice
2008-03-14 22:16:53
Ostatnio pisałem o Starym Rynku. Dziś przyszła kolej na opisanie w paru zdaniach Nowego Rynku. Jest to zadanie o tyle trudne, iż w wyniku walk lutowych 1945 r. wszystkie budowle przy tym rynku zostały spalone, a następnie rozebrane. Może właśnie dlatego należy przypomnieć Czytelnikom, jak wyglądał dawniej obecny fragment placu Zwycięstwa, zwany Nowym Rynkiem. Napisałem fragment, gdyż Nowy Rynek był dwukrotnie mniejszy od obecnego placu, a przed obecnym Hotelem "Gromada" znajdował się kwartał zabudowy.
2008-03-14 22:13:13
W połowie XV wieku Piła otrzymała prawa miejskie. Wtedy to centrum miasta przesunięto na północ. Wytyczono rynek, zwany później Starym, oraz odchodzące od niego ulice: Piekarską, Garbarską, Mostową i Wodną. Pierwsze dwie nazwy określają nam, jacy rzemieślnicy zamieszkiwali przy tych ulicach. Pośrodku placu stanęła siedziba władz miasta - ratusz.
2008-03-14 22:09:39
Ulica Młyńska
- dziś fragment pl. Zwycięstwa
Nieistniejąca obecnie ulica Młyńska została wytyczona przez sekretarza królowej Konstancji (żony króla Zygmunta III Wazy) Samuela Targowskiego po pożarze miasta w 1626 r. Ulica o szerokości 7 metrów przebiegała od północno-wschodniego narożnika Nowego Rynku do mostu przy kościele świętych Janów.
2008-03-14 22:04:57
Po drugiej wojnie światowej z planów Piły zniknęło wiele ulic. Dziś chciałbym parę słów poświęcić takiej właśnie ulicy. Zwano ją Małą Kościelną dla odróżnienia od Wielkiej Kościelnej - obecnie alei Piastów. Ulica ta znajdowała się pomiędzy Nowym Rynkiem a Wielką Kościelną. Jak sama nazwa wskazuje była ona niewielka i obejmowała tylko 13 numerów.
2008-03-14 22:01:24
Niewiele pilskich ulic może się "poszczycić" takim zestawem dawnych nazw jak obecna ulica 11 Listopada. Pierwotnie nosiła nazwę Szerokiej, następnie Adolfa Hitlera, po drugiej wojnie - Bolesława Bieruta, a po roku 1989 - 11 Listopada.
2008-03-14 21:57:03
Ulica Kilińskiego, dawna Moltkego
Dawna ulica Moltkego powstała z dwóch ulic: Cmentarnej i Moltkego. Ulica Cmentarna była pamiątką po cmentarzu ewangelickim, który znajdował się przy dzisiejszych ulicach: Sikorskiego (dawna Mleczna) i Kilińskiego. Istniał on co najmniej od XVIII w. Jego położenie przedstawia najstarszy plan miasta, dzieło budowniczego królewskiego J. Schmiedecke z 1805 r.
2008-03-14 21:52:21
Ulica 14 Lutego,
dawna Stara Dworcowa
Gwałtowny rozwój naszego miasta w II połowie XIX wieku związany był z powstaniem kolei. 27 lipca 1851 r. Piła uzyskała połączenie kolejowe z Berlinem i Bydgoszczą. W latach 1871-1881 uruchomiono następne linie kolejowe łączące Piłę z innymi miastami. Powstał węzeł kolejowy o dużym znaczeniu strategicznym. W ciągu następnych 50 lat małe miasteczko przekształciło się w trzeci, po Poznaniu i Bydgoszczy, ośrodek miejski Prowincji Poznańskiej.
2008-03-14 21:47:29
Jedną z najważniejszych ulic dawnej jak i obecnej Piły jest ulica Śródmiejska. Do 1945 r. nosiła ona nazwę Poznańskiej. Biegła od Nowego Rynku do ulicy Arsenałowej i Bismarcka (Buczka).Na narożniku Poznańskiej z Nowym Rynkiem znajdowała się kamienica, w której od 30 października do 2 listopada 1806 r. przebywała królowa pruska Luiza, uciekając z Berlina do Królewca przed wojskami cesarza Napoleona.
2008-03-14 21:43:05
Druga wojna światowa zmieniła w okrutny sposób oblicze naszego miasta. Wiele ulic zniknęło całkowicie z planów dzisiejszej Piły. Jedną z nich jest ulica Arsenałowa. Niełatwo jest naszym czytelnikom przedstawić jej przebieg. Rozpoczynała się ona od ulicy Bismarcka (M. Buczka), a kończyła się na skrzyżowaniu z ulicami: Szeroką (11 Listopada), Starą Dworcową (14 Lutego) i Nową Dworcową. Współcześnie przebiega ona ulicą 1 Maja, następnie przecinała aleję Piastów i kończyła się przy placu Konstytucji 3 Maja. Przy ulicy Arsenałowej znajdowały się 23 posesje.
2008-03-14 21:37:46
Początki miasta Piły sięgają połowy XV wieku. Nieznana jest data nadania praw miejskich naszemu miastu. Miało to miejsce przed 1449 r., gdyż z tego roku pochodzi informacja o wójcie Pawle i innych mieszczanach Piły. Wiemy także, iż w 1451 r. istniała w mieście parafia obejmującej swą działalnością: Koszyce, Stobno, Motylewo i Łubiankę. Z 1456 r. pochodzi wzmianka o udziale mieszczan z Piły w napadzie na dobra Güntersbergów w Osiecznie nad Drawą. Władcą, który nadał prawa miejskie Pile, był prawdopodobnie król Władysław Jagiełło lub któryś z jego synów: Władysław Warneńczyk albo Kazimierz Jagiellończyk. Niektórzy historycy utrzymują, iż założycielem miasta był, pomiędzy latami 1437-1449, starosta ujski Marcin ze Sławska. Przywilej lokacyjny potwierdził 4 marca 1513 r. w Poznaniu król Zygmunt I Stary.