Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
To trzeba wiedzieć:
Reklama

Żukiem na Sycylię? Da się!

RADOLINEK   Wyjątkowa wyprawa piątki zapaleńców: - Tylko cieniasy wracają na lawecie!
Żukiem na Sycylię?  Da się!

 

Sposobów dotarcia na Sycylię jest całkiem sporo. Można dojechać tam luksusowym autokarem, wyposażonym we wszelki możliwe wygody. Można także zdecydować się na podróż samolotem. Można wreszcie postawić na samochód. Ten ostatni sposób wybrało pięcioro mieszkańców Radolinka (gmina Trzcianka). Zamiast jednak do nowoczesnego, wygodnego auta, wsiedli do 25-letniego żuka. Dali radę, choć nie obyło się bez przygód.

Pretekstem do wyjazdu i zakupu wiekowego pojazdu był organizowany rokrocznie charytatywny rajd „Złombol”. Pomysł tej wyprawy wyszedł od Jacka Antoszewskiego, a ideę bardzo szybko podchwycili pozostali uczestnicy: Sylwia, Dominika, Kasia i Paweł. A skoro potrzebny był środek transportu, wybór padł na wysłużonego żuka z 1990 roku. Specjalnie na tę okoliczność sam inicjator dokonał odpowiedniego zakupu aż w Grójcu. Jak mówi:

- Dlatego, że żuk jest polski i duży, więc wiadomo było, iż spokojnie pomieści pięć osób wraz z bagażami.  Sam pomysł wyszedł od mojego znajomego, który w ubiegłym roku wystartował w „Złombolu”, a ja mu wtedy szykowałem auto do wyjazdu w moim warsztacie. Tak więc stwierdziłem, że ja też mogę pojechać, ale większym autem, niż on, takim jak właśnie popularny niegdyś żuk.

Jak co roku, kilkaset ekip, wśród których znaleźli się nasi bohaterowie, wyruszyło spod katowickiego Spodka samochodami, które łączy jedno – mają swoje lata i wszystkie zostały wyprodukowane w PRL-u. Wyjazd trwał dwa tygodnie, podczas których uczestnicy niemal przez cały czas byli w drodze. Poczciwy żuk jechał z przeciętną prędkością 80-90 kilometrów na godzinę, choć raz udało mu się rozpędzić do zawrotnych 120.

- Oprócz mnie, jechała moja żona Sylwia, a towarzyszyli nam nasi znajomi Paweł i Dominika Kowalscy oraz Katarzyna Surma. Po wyruszeniu z Katowic, jechaliśmy przez Czechy i Austrię, aż dotarliśmy do Italii. Przez Włochy podróżowaliśmy możliwie jak najszybciej na Sycylię, bez zwiedzania, żeby być tam przynajmniej dwa dni. Zwiedzanie rozpoczęliśmy dopiero w drodze powrotnej. Na Sycylii wjechaliśmy na Etnę, to było dwadzieścia kilometrów pod górę, cały czas na pierwszym biegu, Żuk na szczęście dał radę. Trochę poplażowaliśmy w Taorminie, a następnie przeprawiliśmy się z powrotem do Włoch. Tam zwiedziliśmy Pompeje, cały Rzym oraz Neapol – opowiada Jacek Antoszewski.

Samochód jak na swoje lata nie spisywał się najgorzej, chociaż przysporzył podróżnikom trochę problemów. A to zepsuła się pompka paliwowa, a to – w okolicach Bolonii – posłuszeństwa odmówiła panewka. Części, wraz z zapasowym silnikiem, dotarły z Polski, a po wymianie uszkodzonej panewki można było jechać dalej. To jednak nie był koniec pecha. Po przejechaniu około 300 kilometrów urwał się wał korbowy. Konieczne więc stało się wymienienie silnika. Na szczęście ten drugi już do końca wyprawy spisywał się bez zarzutu.

- Przyjęliśmy takie założenie, że tylko cieniasy wracają na lawecie i za wszelką cenę chcieliśmy wrócić na kołach – wyjaśnia mój rozmówca. - Ludzie zawsze reagowali na nas bardzo ciepło i życzliwie. Poznaliśmy kilka ciekawych osób, także Włochów, z którymi do dziś utrzymujemy kontakt.

Tutaj pojawia się bardzo ważne pytanie: co dalej?

- Zobaczymy 1 stycznia, dokąd będzie następny „Złombol”, a wtedy zdecydujemy, czy wystartujemy w nim po raz kolejny, czy może wybierzemy się w jakieś inne miejsce. Mnie osobiście marzy się wyjazd do Gruzji, ale wszystko jest uzależnione od czasu i od stanu funduszy.

Piotr Szkoda

2016

 

 



Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Reklama
Ostatnie komentarze
Autor komentarza: podatnik Treść komentarza: Chciałbym uprzejmie zwrócić uwagę na fakt że dziś przypada już 16 rocznica zwiększenia podstawowej stawki VAT z 22 do 23 procent. Należy przypomnieć, że zgodnie z intencją ustawodawcy zmiana ta miała mieć (i wciąż ma) charakter przejściowy. W wyniku postępującej tępoty społecznej przejściowość tej decyzji odeszła w zapomnienie. Data dodania komentarza: 17.11.2026, 23:18 Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 21. Autor komentarza: Benia Treść komentarza: I co? Ja to pamiętam. Było bardzo niemiłe jak jakiś collapsus, zapadlisko. Data dodania komentarza: 17.11.2026, 18:25 Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 21. Autor komentarza: Kobra - Tokarz Treść komentarza: Po odejściu Pana "Kobry" z PiS 23 listopada 2002 wskutek deklaracji Jacka Ciechanowskiego (Robak), że jak dobrze poszuka w papierach, to znajdzie haki na Janusza Lemanowicza, był okres stabilnej wtórnej nieznajomości tych dwóch antykomunistów aktywnych w wojnę polsko-jaruzelską. Ciechanowski zaangażował się u Stokłosy jako jego sztyft - stukacz na byłego kumpla z konspiracji. Lemanowicz chciał zakończyć ten kontredans nienawiści. Został zaproszony do świętej Rodziny na uroczystą mszę poświęconą Solidarności w 25 rocznicę Sierpnia80. W momencie nabożeństwa "...przekażcie sobie znak pokoju..." Kobra wybrał się ze swojego miejsca do ławy, gdzie siedział Robak, z intencją "pokój z wami". Kiedy Ciechanowski zobaczył Lemanowicza zmierzającego w jego kierunku, wstał i uciekł na drugą stronę nawy i tam się schował w następnym rzędzie. Data dodania komentarza: 17.11.2026, 18:19 Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 21. Autor komentarza: Leszcz Treść komentarza: Takie obyczaje proponował Czarzasty, kiedy chciał przytulić jakiegoś posła z innej opcji do zbioru degeneratów politycznych.Chlać, ćpać, spółkować przygodnie, doraźnie. Data dodania komentarza: 17.11.2026, 16:30 Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 12. Autor komentarza: Liga Obrony Cnoty Treść komentarza: Żeby Pan Janusz Lemanowicz odpiął się od Mariusza Józefa Szalbierza, ten musi odnieść się ekspiacyjnie do kwestii podniesionych we wpisie z 03.04.2023 14:08. Musi wytłumaczyć, podać ludowi źródła swojej wiedzy, uzasadnić interpretacje, które go upoważniły do wypowiedzi typu minister Żurek o tym, kto może pokłonić się obrazowi na Jasnej Górze i dlaczego nie Tomasz Sakiewicz. Mariusz Szalbierz jest przedstawicielem myślenia typu talmudycznego. Ten ma rację i słuszność, kto ma siłę fizyczną, kłódki, czołgi, zamki, karabiny, pistolety, naboje, transzeje i okopy, trolli i gnomów. To wszystko musi Mariusz Józef Szalbierz odrzucić i odbyć pielgrzymkę przebłagalną do Piły. Tam pod balkonem przy ulicy Wawelskiej 32, we włosiennicy pokutnej na kolanach wypowiedzieć modlitwę ekspiacyjną z prośbą o przebaczenie przez Janusza Lemanowicza i rodzinę jego zbrodni. Data dodania komentarza: 17.11.2026, 09:31 Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 5 Autor komentarza: no pasaran Treść komentarza: I nic się nie dzieje, nie ma wstrząsu moralnego, nie ma próby sprawdzenia. Śpią pijane hordy żurnalistyki gminnej i powiatowej. Jakby dowódca dał hasło: non possumus. Data dodania komentarza: 16.11.2026, 13:04 Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 5
Reklama
Reklama