PIŁA Starosta Pilski, Prezes Stowarzyszenia Porozumienie Samorządowe - Eligiusz Komarowski wprowadza nas do swojego domu rodzinnego, by opowiedzieć o tym, czym dla niego są Święta Bożego Narodzenia
- Święta to czas, gdy można choć na chwilę skupić się na innych obowiązkach niż praca i odpocząć w gronie rodzinnym – mówi Starosta Pilski Eligiusz Komarowski. Zapraszamy na wywiad - na temat Świąt Bożego Narodzenia, tradycji wigilijnych oraz wspomnień z dzieciństwa związanych z tym wyjątkowym czasem.
__________________________________________________________________________________
Jak Pan Starosta spędza Święta Bożego Narodzenia? Czy ten czas jest wyjątkowym okresem czy może jest to „dzień jak co dzień”?
- Święta Bożego Narodzenia to dla mnie przede wszystkim okazja do odpoczynku, ale i okres swego rodzaju wyhamowania ze wszystkim. To czas, gdy można spojrzeć za siebie, na to, jak minął ten rok. Można pokusić się o pewne refleksje i wyciągnąć wnioski. No i najważniejsze – święta to rodzina. W mojej jest taka tradycja, że odwiedzamy się nawzajem. Wiele z tych wizyt odbywa się w sposób zaplanowany, ale i bywają bardziej spontaniczne odwiedziny. Czasami, zdarza się, że te wizyty składamy już po wigilii. Ale zawsze staramy się chociaż symbolicznie spędzić ze sobą nieco czasu, złożyć życzenia, podzielić się opłatkiem.
W brak czasu wolnego, patrząc na zapchany kalendarz Pana Starosty, nietrudno uwierzyć. Także widząc, ile czasu poświęca Pan codziennie na rozwiązywanie różnego rodzaju spraw. Czy Starosta Pilski potrafi w ogóle odpoczywać? Czy da się z dnia na dzień przestawić z trybu „praca” na tryb „odpoczynek”?
- Niełatwo się wyłączyć, szczególnie wtedy, gdy praca jest pasją. I też do końca nie da się przestawić z jednego trybu w drugi. Ale jeden dzień chętnie poświęcę na odpoczynek! (śmiech). Miałem zamiar w tym roku wyjechać, spędzić nieco czasu w górach, ale nawał obowiązków na to nie pozwolił. Jednak najważniejsze dla mnie jest to, ze przede wszystkim znajduję czas dla rodziny. W taki sposób najszybciej i najlepiej odpoczywam.
Skoro o wyjazdach mowa: gdzie spędzi Pan wigilię? Tradycyjnie, na miejscu, z bliskimi czy również z bliskimi, ale poza domem, np. w hotelu ze SPA? A może poza granicami kraju? Takie rozwiązania w ostatnich latach zyskują na popularności wśród Polaków.
- Rozumiem osoby, które wyjeżdżają z miejsca zamieszkania, bo przecież one też najczęściej robią to w gronie rodzinnym. Ja chyba jednak jestem w tym zakresie tradycjonalistą. Dla mnie jak święta - to jednak na miejscu. No… chyba, że właśnie byłby to zorganizowany wyjazd, ale całą rodziną, w grupie dziesięciu- dwunastu osób.
A jak święta – to prezenty! Czy Pan Starosta w tym roku zasłużył na prezent? A może spodziewa się rózgi od Gwiazdora?
- Myślę, że zasłużyłem na prezent (śmiech). Ale nie liczę też na coś specjalnego, bo dla mnie takim wyjątkowym prezentem są właśnie święta spędzone z najbliższymi. Taki prezent dostaję codziennie. W natłoku pracy, której jest naprawdę dużo, nie jest to łatwa sztuka, ale na szczęście udaje mi się połączyć pracę ze szczęśliwym życiem rodzinnym.
To słowa osoby dorosłej i dojrzałej, ale proszę opowiedzieć, jak patrzył Pan na prezenty jako dziecko? Wtedy z pewnością czekał Pan na Pierwszą Gwiazdkę, no i oczywiście na to, co można znaleźć pod choinką.
- Trzeba pamiętać, że dorastałem w okresie, gdy o prezenty było bardzo trudno, a już na pewno nie można było marzyć o takich, które dzieci obecnie znajdują pod choinką. Moja rodzina zawsze lubiła więc prezenty praktyczne. Wówczas otrzymanie nowych spodni „wycierów” było uznawane za świetny prezent. Mi najbardziej w pamięć zapadł jednak inny. Gdy byłem w siódmej klasie szkoły podstawowej, otrzymałem czterotomową historię Polski. Kupno ciekawej książki wtedy to był naprawdę wyczyn, więc otrzymanie takiego prezentu było dla mnie czymś wyjątkowym. Dzięki temu w lutym, a więc tydzień po feriach, już miałem wystawioną piątkę na koniec roku z historii. Tak się wciągnąłem w historię naszego kraju, że najpierw - jako jedyny w klasie - dostałem piątkę ze sprawdzianu, a potem poszedłem za ciosem. Pamiętam jak dziś, że dyrektor szkoły, notabene były radny powiatowy, świętej pamięci Stanisław Nowak, zadał mi podchwytliwe pytanie. Spodziewał się, że siódmoklasista nie będzie znał na nie odpowiedzi. Dzięki temu prezentowi byłem jednak tak przygotowany, że nie był mógł mnie zaskoczyć. (śmiech).
A czy w kuchni Pan Starosta również zbiera piątki, czyli innymi słowy czy przygotowuje pyszne potrawy wigilijne?
- Szczerze powiedziawszy bardzo lubię gotować. W przeszłości, gdy czasu wolnego miałem więcej, to i większą jego część spędzałem w kuchni. Dziś jednak moja pomoc w przygotowywaniu potraw rozpoczyna się dopiero w Wigilię. Na szczęście tak uzupełniamy się z bliskimi, że w tym czasie przejmują oni część obowiązków, a ja i tak staram się zawsze przygotować moje popisowe potrawy. Jestem wdzięczny rodzinie, że znajduje zrozumienie dla mojej pasji, którą jest praca.
W tej sytuacji, w kontekście potraw wigilijnych, trzeba zdać się na smak innych członków rodziny. Jaka jest więc ulubiona potrawa wigilijna Starosty Pilskiego?
- Tu również jestem tradycjonalistą. Na stole musi być karp, uwielbiam też pierogi. To są dwie potrawy, od których zaczynam wieczerzę. To jednak, co zachwyca tego dnia najbardziej, nie znajduje się na stole. Najpiękniejszy jest spokój wokół nas - nie tylko w mieszkaniu. Ma się wtedy wrażenie, że na ulicach słychać wyłącznie dzwoneczki, gdy Święty Mikołaj idzie wręczyć prezent jakiemuś dziecku. Jest to taki chwilowy okres wyciszenia.
Wyjątkowości świętom dodaje również tradycja zostawiania jednego pustego nakrycia dla niespodziewanego gościa. Czy Starosta wpuściłby taką osobę do domu?
- Pomoc potrzebującym sprawia mi dużo radości nie tylko w Wigilię, ale trzeba też pamiętać, że nie dla wszystkich święta to czas wyciszenia i zadumy. Niektórzy po prostu wykorzystują naszą dobroć. Musimy więc zachować trochę czujności, by nikomu nie stała się krzywda. Gdybym uznał, że taka osoba nie stwarza zagrożenia dla domowników, to z pewnością bym ją zaprosił. Zresztą nie muszę szukać daleko pamięcią, by przypomnieć sobie podobną sytuację, która sprawiła mi dużo radości. Wychodząc ze sklepu zauważyłem osoby, które wyglądały na potrzebujące. Szybko udałem się więc do niego ponownie, gdzie na szczęście udało mi się jeszcze zrobić dodatkowe zakupy, które im przekazałem. Naprawdę człowiek czuje się dużo lepiej, gdy pomaga innym. Warto to robić nie tylko od święta, ponieważ dobro zawsze do nas wraca.
Inna tradycja mówi o tym, że zwierzęta przemawiają w wigilię ludzkim głosem. Nie będę pytał o to, czy Starosta - jako znany miłośnik zwierząt - przyłapał kiedyś swoje koty na rozmowach ludzko-ludzkich. Zapytam natomiast, czy Pana czworonożni przyjaciele mają jakieś specjalne miejsce przy wigilijnym stole?
- To prawda, kocham wszystkie zwierzęta. Ale przy moich kotach muszę zwracać przede wszystkim uwagę na to, jak zachowują się przy stole! (śmiech). Nietrudno sobie wyobrazić jak wiele uwagi potrzebują kotki, dla których suto zastawiony stół z tyloma potrawami jest olbrzymią atrakcją. Ściągnięcie wszystkiego na ziemię zdaje się być wyzwaniem. O zwierzęta trzeba jednak dbać na co dzień. W moim domu nie tylko od święta w miskach znajdą coś pysznego.
A jaki był ten rok dla Pana Starosty?
- Na pewno był rokiem bardzo intensywnej pracy, związany również z moją pasją sportową. Po raz pierwszy w życiu sędziowałem Mistrzostwa Europy, co było dla mnie ogromnym przeżyciem. Myślę zresztą, że moja praca jest dostrzegana przez mieszkańców, więc nie chciałbym dzisiaj o niej zbyt wiele opowiadać. Na to przyjdzie jeszcze czas.
Podsumowując był to z pewnością pozytywny rok. A jak zapowiada się kolejny i czego życzy Pan mieszkańcom?
- Przede wszystkim spokoju wewnętrznego. Oby nigdy nie był zakłócany, również przez polityków wywołujących różnego rodzaju wojenki. To nie jest nikomu potrzebne i często przenosi się na nasze życie prywatne. Życzę również, by pilanie nadal byli życzliwi dla bliskich i nie tylko. Chciałbym, by w naszym mieście żyło się przede wszystkim spokojnie, bez zbędnych sporów. Życzę by nadal rozwijał się powiat pilski z jego stolicą - miastem Piła na czele. Prywatnie każdemu z osobna życzę oczywiście również tego, bez czego nie mogę sobie wyobrazić spokojnego i radosnego życia: dużo zdrowia, spełnienia nie tylko tych podstawowych potrzeb, ale również marzeń, które być może na co dzień są przez nich odkładane na kolejne lata.
Dziękuję za rozmowę.
Krzysztof Kuźmicz
Napisz komentarz
Komentarze