Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
To trzeba wiedzieć:
Reklama

Portrety wolności czyli święto fotografii w Ujściu

Ta wystawa jest dla mnie ważna z przyczyn osobistych- mówił podczas środowego wernisażu w ujskiej Galerii na Starym Rynku znany polski fotoreporter Piotr Wójcik. - To ukłon w stronę fotografii prasowej, która dziś właściwie w dużej mierze z rożnych przyczyn przestała istnieć. Przez kryzys prasy, przez to jak jest wykorzystywana, jak zamawiana i z jaką świadomością drukowana. Sięgnąłem swoją pamięcią wizualna do czasów sprzed ponad 20 lat, kiedy fotografowałem dla Gazety Wyborczej. I to, co dziś prezentowane jest w ujskiej Galerii to moje bardzo osobiste wspomnienie tego czasu. Nie jestem artystą, uważam siebie za fotoreportera. Chcę przekazać pewną wiadomość, pewną treść, opowiedzieć coś. Jako narzędzia do opowiadania używam fotografii.
Portrety wolności czyli święto fotografii w Ujściu

30/100_PL. 30 lat Wolności - taki tytuł nosi wystawa fotografii Piotra Wójcika, której wernisaż odbył się w środę, 25 września w Galerii na Starym Rynku w Ujściu. Wystawa składa się z dwóch części. Pierwsza z nich to zawieszone w przestrzeni czarno-białe fotograficzne portrety mieszkańców Polski: z różnych środowisk, o różnej pozycji społecznej i materialnej, prezentujących różne zawody, mieszkańców wsi, miasteczek i dużych miast, mniejszości narodowych. Każdy z portretów opatrzony jest biografią przedstawionej osoby oraz jej wypowiedzią na temat wolności, wspomnieniem wydarzeń 1989 roku.

Fragmenty wypowiedzi jednej z portretowanych:

Agata Ferenc w 1989 roku miała 13 lat:- Okres sprzed 89 roku kojarzy mi się z innego typu kontaktem niż ten teraz obowiązujący. Chodziłam na trzecią zmianę do szkoły, całe dnie spędzałam sama, z kluczem na szyi, odgrzewając sobie zupę i to nie był problem – wszyscy tak robiliśmy. Na naszym piętrze drzwi do mieszkań były otwarte, bo dzieci były w tym samym wieku, a w związku z tym matki kolegowały się ze sobą – jedliśmy raz tu, raz tam. Całe popołudnia spędzaliśmy na dworze, a mamy wołały nas z okien.

Druga część wystawy składa się z reporterskich portretów, wykonanych w miejscach związanych z bohaterami projektu- w miejscach pracy, zamieszkania, wypoczynku itp. Portretom towarzyszy druga fotografia, pokazująca to miejsce w szerszym kontekście. W tej części wystawy mamy wątek związany z regionem:- nauczycielkę z Piły, Aleksandrę Schoen- Kamińską i pilskiego emeryta oraz działacza społecznego, Władysława Kowalskiego. Pod zdjęciem pani Oli jest zamieszczony taki podpis: Mam chyba w genach to nauczycielstwo- mój brat jest nauczycielem akademickim, cała moja rodzina- wujostwo, kuzynki- uczy. Mąż też próbował, ale nie wytrwał. Pod portretem Władysława Kowalskiego napisano natomiast: - W 1980 roku zacząłem pracę w milicyjnym Komisariacie Kolejowym, gdzie przepracowałem 10 lat. Następnie pracowałem w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Pile, a później w komendzie rejonowej - do odejścia na emeryturę w 2004 roku w wieku 50 lat. Po przejściu na emeryturę wstąpiłem do Klubu Seniora i od tego czasu rozwijam się artystycznie, muzycznie.

Piotr Wójcik szczerze zaangażował się w swój projekt: - Bardzo starałem się, żeby prezentowane na wystawie kadry były bardzo dokładnie wybrane. Jestem sobą, tak widzę świat i nie będę udawał, że widzę go inaczej. Swoich bohaterów szukałem w całej Polsce. Ta wystawa ma pokazać nas samych. To nie są pocztówki ani krajobrazy. To są osoby, to są miejsca, które możemy spotkać, zobaczyć w Polsce na co dzień.

Kuratorką wystawy jest Dominique Roynette. Układ tekstów: Barbara Klicka. Wystawę można oglądać w ujskiej Galerii na Starym Rynku przez najbliższy miesiąc.

Autor zdjęć, Piotr Wójcik to fotoreporter, dokumentalista, wykładowca na Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Jest prezesem Fundacji Picture Doc.


 

 



Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Reklama
Ostatnie komentarze
Autor komentarza: sierżant NosTreść komentarza: Mi tam nie przeszkadza, byle nie zasmradzał.Data dodania komentarza: 18.05.2026, 16:19Źródło komentarza: Rocznicowe odznaczenie dla Henryka StokłosyAutor komentarza: taka robotaTreść komentarza: To nasz bohater musiał się w życiu napracować w pogoni za Lemanem, nawydawać kasy, naspać na ławkach w parkach Nowego Jorku. Wszystko dla Heńka i dla kiełbasy ze spadów.Data dodania komentarza: 18.05.2026, 16:01Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 16.Autor komentarza: cycki w łóżkuTreść komentarza: Pilanka jest do teraz wnerwiona, bo Leman porzucił ją jak jej nieco cycki opadły. A jak ją walił, to ona zapodawała zawsze, że nikt jej tak nie zmłócił, a miała kochasiów, że ho-ho. Cnotliwa była kobieta i jebliwa.Data dodania komentarza: 18.05.2026, 15:45Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 16.Autor komentarza: ashelmintesTreść komentarza: Przyglądnięcie się do Mariusza Szalbierza w tym odcinku z dnia marcowego 2018, a więc prawie 100 miesięcy sprawia dla nasz wrażenie o tym, że on tu już wygląda jak stary trep - trampek juniorów piłki nożnej w IV lidze LZS Szmacianka. A teraz donoszą, że ten wygląd sprzed lat można porównać z wyglądem dzisiejszym, po spotkaniach z Januszem jako jabłuszko prosto z drzewa do suszonego jabłka pełnego robali. Bo on sam jest wielkim robalem dziennikarstwa gminnego.Data dodania komentarza: 18.05.2026, 15:40Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 16.Autor komentarza: uściślenieTreść komentarza: Szalbierz oczekiwał Janusza do wypicia wódki. Czekał 15 lat. Doczekał. Nie chodzi w tym przypadku o Lemanowicza a o jakiegoś grajka gitara - bas.Data dodania komentarza: 17.05.2026, 18:49Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 21.Autor komentarza: a VATTreść komentarza: O ile te dwa basałyki mediów zgłosiły jasia hejterka jako współautora 21-go odcinka programu Szydercy, to ja się pytam, czy oni wypłacili honorarium, czy tak zatrudnili na krzywkę, żeby za darmochę robił jasiu hejterek?Data dodania komentarza: 17.05.2026, 18:42Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 21.
Reklama
Reklama