Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
To trzeba wiedzieć:
Reklama

Jak stać się człowiekiem sukcesu?

Kiedy przeglądasz różne oferty pracy, czytasz wymagania stawiane przez pracodawców – trzeba być elastycznym, komunikatywnym, zawsze uśmiechniętym i dobrze zorganizowanym. Przecież jesteśmy tylko ludźmi, czy istnieje ktoś, kto byłby w stanie sprostać tym wszystkim oczekiwaniom? Człowiek sukcesu. Ale kim on właściwie jest, jak się nim stać?
  • 07.04.2018 06:00
Jak stać się człowiekiem sukcesu?

O człowieku sukcesu słów kilka

Na pewno jest to osoba, która wzbudza podziw innych. Jak to się dzieje, że w szybkim tempie osiąga kolejne sukcesy, wyznacza sobie cele. U osób, które wspinają się po szczeblach swojej kariery, występuje tendencja do występowania pewnych pojawiających się cech. Czy to właśnie dzięki nim człowiek osiąga sukces?

Jakie cechy posiada  człowiek sukcesu?

  • Wyznaczanie celu

Człowiek sukcesu posiada cel, do którego dąży. Warto wiedzieć, po co wykonujemy daną czynność, dlaczego zostajemy po godzinach, w jakim celu bierzemy dodatkowe zlecenia? Jeżeli zrozumiemy, po co to wszystko robimy, jeszcze bardziej się zmobilizujemy i skoncentrujemy na pracy.

  • Pewność siebie

Ta cecha jest niezmiernie ważna. Jeżeli damy po sobie poznać,że nie jesteśmy czegoś pewni – ludzie będą wątpić w nasze kompetencje i podejmowane działania.

  • Zdyscyplinowanie

Człowiek sukcesu nie powinien rozpraszać się drobnymi rzeczami ani nic nieznaczącymi zadaniami. Powinien być zdyscyplinowany i trzymać się ustalonych terminów. Godziny spędzane w pracy powinny zostać spożytkowane wyłącznie na pracę.

  • Pracowitość

To jedna z najważniejszych cech człowieka sukcesu. Wykonywane przez nią zadania i obowiązki traktuje jako przyjemność. Ma świadomość tego, że jej trud, zaangażowanie i poświęcenie zostaną nagrodzone.

  • Wytrwałość

To cecha, którą musi posiadać każdy człowiek chcący odnieść sukces. Jak wiadomo, droga do jego osiągnięcia nie zawsze bywa łatwa i prosta, dlatego wszystkie przeszkody, jakie mogą się pojawić nie powinny być przyczyną naszej kapitulacji. Porażki, błędy, chwile zwątpienia – nie powinny sprawiać, że się poddamy i przestaniemy walczyć o to, na czym tak bardzo nam zależało.

--- Artykuł sponsorowany ---


Reklama
Ostatnie komentarze
Autor komentarza: Hiacynta rozochoconaTreść komentarza: "Klaskanie w mroku" jest właściwym określeniem dla odpowiednich czynności, acz ogólnym. "Klaskanie w kroku" bardziej precyzyjnie opisuje tę czynność. Podobnie jak "mlaskanie w mroku" jest bardziej ogólne od "mlaskania w kroku".Data dodania komentarza: 26.02.2026, 00:15Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?Autor komentarza: StachTreść komentarza: O zmarłych się źle nie pisze. Choć swoje wady miał, rozwód, partnerka, nieuznane dziecko (Bugu ducha winne), powrót do żony, odejście od żony, itp. ale w sumie dobry był z Niego człowiek, choć mocno koniunkturalnyData dodania komentarza: 26.02.2026, 00:04Źródło komentarza: Nie żyje Marek MostowskiAutor komentarza: lux veritatisTreść komentarza: Tu jest sedno sprawy. W roku 2014 Sąd okręgowy w Poznaniu w składzie trzyosobowym utrzymał jeden z pięciu deliktów zarzucanych przez Mariusza Józefa Szalbierza Lemanowiczowi. Kuriozum rozumowania sądu jest w tym, że sąd uznał, iż oficjalny komunikat ogłoszony w prasie z obrad Kolegium Redakcyjnego Tygodnika Nowego z dnia 8 marca 2006 jest felietonem Mariusza Szalbierza. Według myślenia sądu felieton jest ulotną wypowiedzią niepoważną, pustą intelektualnie, nie zawierającą treści merytorycznych a zatem z lektury takich wypowiedzi nie można wnioskować o niczym. W konkluzji, posłużenie się stwierdzeniem faktu picia z flaszek i dopijania się koniakiem sąd uznał za niedopuszczalne nadużycie treści komunikatu bez treści. Dopatrzył się deliktu naruszenia interesu Mariusza Szalbierza, co mogłoby doprowadzić do utraty zaufania niezbędnego do jego roboty dziennikarskiej. Za parę dni upłynie 20 lat od ogłoszenia i uskutecznienia ochlajparty w redakcji, zorganizowanego przez kolegium redakcyjne pod dowództwem Mariusza Szalbierza - redaktora naczelnego Tygodnika Nowego. Na marginesie tego ewentu trzeba zauważyć, że obrady Kolegium Redakcyjnego były poświęcone poniżeniu, obsobaczeniu, upodleniu medialnemu Janusza Lemanowicza, który ośmielił się działać w interesie publicznym ale przeciwko Królowi Flaków, któremu podlegał umysłowo i żołądkowo ówczesny naczelny.Data dodania komentarza: 25.02.2026, 13:03Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?Autor komentarza: lux veritatisTreść komentarza: Podobno tatuś Romana miał bardzo ciepłe, bliskie stosunki w krajem rad i towarzyszem Jaruzelskim. Tomógł byc skutek oddziaływania towarzysza Dominiczaka rocznik 1929.Data dodania komentarza: 24.02.2026, 22:26Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?Autor komentarza: o trosceTreść komentarza: W tej sytuacji Sygrela nie jest obywatelem tylko urzędującym sędzią za 20000 zł na miesiąc. A senator zatroszczył się o obywateli.Data dodania komentarza: 24.02.2026, 21:55Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?Autor komentarza: i co?!Treść komentarza: A kiedyś Leman zapodał o tym, że w sądzie okręgowym nagrał cały przebieg ogłoszenia wyroku przez Sygrelę.Data dodania komentarza: 24.02.2026, 21:53Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?
Reklama
Reklama