Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
To trzeba wiedzieć:
Reklama

Najpopularniejsze odmiany kuchni chińskiej

Chiny to największy kraj na świecie, którego poszczególne regiony różnią się kulturą, zwyczajami, a nawet kuchnią. Oczywiście mają one wspólny mianownik, czyli trzymanie się zasady pięciu smaków (słodki, kwaśny, gorzki, słony i ostry), ale w konkretnych prowincjach niektóre z nich są dominujące na innymi.
  • 09.10.2019 15:00
  • Autor: Grupa Tipmedia
Najpopularniejsze odmiany kuchni chińskiej

Kuchnia chińska ma wielu zwolenników, również w Polsce. Właściwie w każdym większym i mniejszym mieście w naszym kraju funkcjonuje restauracja serwująca dania chińskie – Poznań, Piła i inne miasta w Wielkopolsce nie są tu żadnym wyjątkiem. Czy jednak zamawiając ulubioną potrawę zastanawiamy się, z jakiej konkretnie odmiany kuchni pochodzi? Poniższe wskazówki pozwolą rozwiązać tę zagadkę!

Kuchnia syczuańska

Dania kuchni syczuańskiej są bardzo aromatyczne oraz pikantne. Do ich przyprawiania używa się sporej ilości soli, ale także imbir, chilli oraz czosnek. Najpopularniejszą metodą przyrządzania posiłków jest smażenie na dużym ogniu. Wśród najlepiej znanych potraw znajduje się m.in. makaron dandan, kurczak gonbao oraz kaczka wędzona w liściach herbaty.

Kuchnia kantońska

Jest pełna dań mięsnych, które wydawać się mogą nam kontrowersyjne. Zupa z węża lub z płetwy rekina, gulasze z podrobów, a także stuletnie jaja – nie są to potrawy, które znaleźć można w menu pierwszej lepszej restauracji. Z drugiej strony, typowe dla kuchni kantońskiej są lekkie, gotowane na parze pierożki dim sum.

Kuchnia pekińska

W porównaniu do kuchni innych regionów Chin jest dość tłusta, ale jej dania są wykwintne, często wymagające wielogodzinnego przygotowania. Sztandarowa potrawa to oczywiście kaczka po pekińsku, z charakterystyczną chrupiącą złocistą skórką. Kuchnia pekińska jest jednocześnie słodko-kwaśna, choć oczywiście nie stroni również o przypraw pikantnych.

Kuchnia szanghajska

Jest dość łagodna i słodka, więc najbardziej lubiana przez Europejczyków. Jest bogata m.in. w dania rybne oraz z owoców morza. Popularne jest wykorzystywanie w daniach sera tofu oraz owoców. Do marynowania mięsa często wykorzystuje się alkohol.

--- Artykuł sponsorowany ---


Reklama
Ostatnie komentarze
Autor komentarza: Lena i MaxTreść komentarza: On ci to, on!Data dodania komentarza: 14.02.2026, 12:58Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.Autor komentarza: cieńki bolekTreść komentarza: I to wszystko, ten kontener zbrodni popełnił ten nieborak Szalbierz z wsi gminnej Białośliwie?Data dodania komentarza: 14.02.2026, 12:55Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.Autor komentarza: odpowiedźTreść komentarza: Nieborak redaktor- pseudodziennikarz sterowany srebrnikowo i żołądkowo przez swojego karbowego ze Śmiłowa zyskał miano odiumera instytucjonalnego chronionego przez mafijny układ miejscowych kacyków, tłustych kotów korupcjantów i speców od mokrej roboty. Określenie odiumer pochodzące z łacińskiego odium - nienawiść, jest tożsamościowo zgodne z zakresem znaczeniowym słów: hejt, hejter. Chodzi o to: Hejtem jest ze strony redaktora inkryminacja medialna, jakoby Lemanowicz brał udział w zabójstwie Ryszarda Winkowskiego. Hejtem ze strony redaktora TN jest publiczne imputowanie Lemanowiczowi ćpania, jarania. Hejtem ze strony redaktora TN 2004 - 2007 jest insynuacja wierszem i prozą, że Lemanowicz jest gównem, łajnem, chamem, prostakiem, świnią. Hejtem ze strony naczelnego TN jest w publikacji medium podającego się za informacyjne, karykaturalne fałszowanie wizerunku Lemanowicza. Hejtem ze strony redaktora naczelnego TN jest insynuacja zawarta w publikacji w Tygodniku Nowym z 11 lipca 2006 jakoby matka Lemanowicza była kurwą. Hejtem ze strony redaktora naczelnego klienta burdelu jest uganianie się za synem Lemanowicza, zaglądanie mu do tyłka, czy czasem nie jest pederastą. Hejtem ze strony dziennikarza redaktora wieśniackiego portaliku faktypilskie jest użycie zdjęcia syna Lemanowicza w Nowym Jorku 2011 i ucieczka przed sądem w niewiedzę, czyje zdjęcie umieścił bez pytania na swojej stronie internetowej faktypilskie.pl. Nie zamieścił wymaganej przez prawo prasowe winietki źródła pochodzenia cudzego dzieła. Dla ilustracji hejterskiego tekstu promującego przemarsz przez Piłę różnych zboczeńców, dewiantów, uranistów, transwestytów, pedałów i lesb dopuścił się zbrodni kradzieży cudzego dobra lub co najmniej paserstwa od złodzieja, kumpla z kablówki miejscowego układu medialnego. Hejtem ze strony ciekawskiego żurnalisty gminnego jest szwendanie się po mieszkaniu Lemanowicza w trybie białego przeszukania i publiczne sprawozdanie w Internecie, co on tam ma, nie wyłączając wyposażenia kibla. Hejtem ze strony tatusia jest sfałszowanie podpisu prywatnego oskarżenia i napuszczenie córki Mileny na wytoczenie sprawy karnej dla wsadzenia Lemanowicza do więzienia na 10 miesięcy. Hejtem ze strony tatusia - męża brutala i chama jest insynuacja jakoby Lemanowicz zwracał się grubiańsko do swojej żony. Hejtem ze strony redaktora naczelnego jest publikacja w Tygodniku Nowym sfałszowanego zdjęcia wizerunku żony Lemanowicza. Hejterską zbrodnią redaktora naczelnego TN, organizatora hecy medialnej jest nieuprawnione zgłoszenie Lemanowicza do konkursu zorganizowanego przez Tygodnik Nowy. Hejterskim występkiem jest publikacja w prasie sfałszowanego adresu IP komputera Lemanowicza.Data dodania komentarza: 14.02.2026, 12:52Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.Autor komentarza: potwierdzaczTreść komentarza: Tak było!Data dodania komentarza: 12.02.2026, 16:35Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.Autor komentarza: pomówienieTreść komentarza: Czy Mariusz Szalbierz będąc redaktorem naczelnym Tygodnika Nowego, 11 lipca 2006 wyraził fałszywy pogląd a nawet stwierdzenie, że matka Janusza Lemanowicza była kurwą?Data dodania komentarza: 12.02.2026, 16:33Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.Autor komentarza: errare humanum estTreść komentarza: errata jest: 1906; powinno być 1960Data dodania komentarza: 12.02.2026, 16:27Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.
Reklama
Reklama