Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
To trzeba wiedzieć:
Reklama

29 Międzynarodowy Festiwal Folklorystyczny „Bukowińskie Spotkania”

W dniach od 20 czerwca do 26 sierpnia 2018 roku, odbędzie się XXIX Międzynarodowy Festiwal Folklorystyczny „Bukowińskie Spotkania”, festiwal realizowany w 4 krajach, wspólnie z instytucjami kultury, samorządami lokalnymi i regionalnymi w Polsce, na Ukrainie, w Rumunii i na Węgrzech. Ten jeden z największych europejskich festiwali, tradycyjnie festiwal rozpoczyna się w Polsce (Jastrowie, Piła 20 - 24 czerwca), następnie przenosi się na Ukrainę (Чернівці, Chernivtsi – 30 czerwca - 1 lipca), stamtąd do Rumunii (Câmpulung Moldovenesc – 27 - 29 lipca), potem na Węgry (Bonyhád – 3 - 5 sierpnia), a jego wędrówkę po Europie zakończą „Spotkania” w Polsce (Lubań – 23 - 24 sierpnia, Dzierżoniów – 25 - 26 sierpnia).
29 Międzynarodowy Festiwal Folklorystyczny „Bukowińskie Spotkania”

Pomysłodawcą i głównym organizatorem projektu, corocznie – od 1990 roku – jest Regionalne Centrum Kultury – Fabryka Emocji w Pile, realizujące edycję polską i sprawujące nadzór merytoryczny nad całym projektem, koordynując i wspierając działania zagranicznych partnerów, odpowiadających za realizację festiwalu w swoich krajach.

Projekt oparty jest na dwóch równoważnych założeniach: ukazaniu i ochronie bogactwa bukowińskiej kultury ludowej w jej wielonarodowym aspekcie oraz wpisaniu bukowińskiej szkoły współżycia różnych narodów w europejski system wartości zwiększających poszanowanie dla odmienności kulturowej i kompetencji w zakresie komunikacji międzykulturowej, w budowanie społeczeństwa obywatelskiego.

Bukowińskie Spotkania”, to dzisiaj jeden z największych festiwali folklorystycznych w Europie, to wielkie przedsięwzięcie organizacyjne i logistyczne. W ciągu 28 lat istnienia imprezy Regionalne Centrum Kultury w Pile stało się centrum organizacyjnym festiwalu. Stało się też jednym z najważniejszych ośrodków promujących wielokulturowość Europy Wschodniej, różnorodność i równość kultur, dialog międzykulturowy jako sposób poznawania się, rozwoju i zapobiegania konfliktom, zwłaszcza wśród mniejszości narodowych.

Corocznie w festiwalu uczestniczy ponad 100 zespołów z bukowińskim rodowodem, prawie drugie tyle stanowi „zaplecze” dla kolejnych jego edycji. Na tegorocznych arenach „Bukowińskich Spotkań” wystąpi 140 zespołów: z Polski, Ukrainy, Rumunii, Węgier, Serbii i ze Słowacji - prawie 4800 wykonawców.

„Bukowińskie Spotkania” to międzynarodowa prezentacja multietnicznej kultury ludowej Bukowiny, ich założenia oraz kierunki działań, kształtowały się na początku lat 90. XX wieku i były systematycznie poszerzane i doskonalone podczas 28. zrealizowanych edycji festiwalu.

Niezmiennie koncentrują się wokół celów mających stricte „bukowiński” charakter: kultywowaniu tradycji, folkloru wielonarodowościowego regionu, jakim do dziś pozostaje Bukowina oraz fenomenu społecznego i kulturowego, który zjednał jej przydomek „Małej Europy”, czy „Szwajcarii Wschodu” oraz celów uniwersalnych - promocji dialogu kulturowego, tolerancji międzygrupowej oraz wzajemnego poznawania kultury i historii narodów.

Na Bukowinie folklor był – i w znacznym stopnie pozostał – zjawiskiem międzykulturowym, zawierającym niepowtarzalne i specyficzne cechy różnych kultur: ukraińskiej, rumuńskiej, polskiej, żydowskiej, węgierskiej, niemieckiej, ormiańskiej i innych. Poprzez folklor i język broniono i zachowywano własną etniczną odrębność i tożsamość, prawo do istnienia, a jednocześnie, poprzez wielorakie kontakty, dochodziło do wzajemnych wpływów i penetracji, krystalizowała się spójność bukowińska.

Celem festiwalu jest popularyzacja i ochrona tych wartości, które mają wpływ na utrwalanie tożsamości narodowych, umacnianie tradycji i więzi międzyludzkich. Festiwal ma wymiar edukacyjny i promocyjny, jest świętem folkloru i ludzi manifestujących szacunek do odmienności kultur i ich tradycji.

We współczesnym obrazie kultury przeważa pogląd, że folklor, a tym samym festiwale folklorystyczne to wartości w skali regionalnej. „Bukowińskie Spotkania” dobra te oraz ich obieg przenoszą z lokalnego kręgu w nową, szerszą przestrzeń. Ideą jest maksymalna dostępność, w wymiarze lokalnym – liczne prezentacje plenerowe w centrach miast, umożliwiające otwartość na inne kultury, w wymiarze krajowym i europejskim – promocja kultur narodowych.

W dobie szybko postępującej globalizacji, kultura ludowa ulega marginalizacji, stając się barwnym dodatkiem do skansenów. Jej żywotność zależy bardzo często od przeglądów i festiwali folklorystycznych, które stają się jedną z nielicznych form manifestacji kultury regionu.

Liczny udział w festiwalu zespołów wielopokoleniowych, grup młodzieżowych i dziecięcych, buduje gwarancję zachowania tradycji regionalnej. Aktywny udział w projekcie dużej grupy ludzi młodych to dowód, że bukowińska kultura nie ma charakteru „skansenowskiego” lecz jest żywa, zaświadcza o pokoleniowym przekazie tradycji i perspektywie „Bukowińskich Spotkań”.

„Bukowińskie Spotkania” to projekt realizowany w czterech krajach, koordynowany przez Regionalne Centrum Kultury w Pile. Jego zasięg geograficzny i czasowy wymaga systematycznej współpracy organizatorów festiwalu i środowisk bukowińskich w Polsce, na Ukrainie, w Rumunii i na Węgrzech. Finalny efekt współpracy – festiwal – prezentacja bukowińskiej kultury ludowej, to barwny, widoczny aspekt projektu. Równie ważny, a w wymiarze europejskim najważniejszy – to promocja regionu charakteryzującego się bogactwem relacji międzykulturowych i interetnicznych budowanych na Bukowinie od pokoleń. Działania organizacyjne skierowane są przede wszystkim na tworzenie warunków dla realizacji i manifestacji tychże celów.

Zachęcam do aktywnego kontaktu z wieloetnicznym festiwalem. Jestem przekonany, że po raz dwudziesty dziewiąty, publiczność będzie miała okazję nie tylko do obserwacji, ale i wspólnego tańca, śpiewu i zabawy.

http://bukowina.rck.pila.pl/

Zbigniew Kowalski

Regionalne Centrum Kultury – Fabryka Emocji

w Pile


Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Reklama
Ostatnie komentarze
Autor komentarza: Le ManTreść komentarza: W pewnej wypowiedzi z roku 2012 Mariusz Szalbierz, lokalny pismak - żurnalista biadolił, że Lemanowicz magazynuje w swoim komputerze tysiące informacji, żeby móc posiłkować się nimi w dyskusjach internetowych. W tym orędziu Szalbierza jest delikt. Musiał nielegalnie zwiedzić komputer Lemanowicza dla ustalenia jego zawartości. Wiadomo, od dawna, że lustrował mieszkanie Lemanowicza na Wawelskiej w trybie białego przeszukania i zwiedzał nawet kibel. Szalbierz uważa w swoim prymitywizmie mentalnym wyartykułowanym we wspomnianym artykule, że pamięć i wiedza, to są jakieś przypadłości negatywne. Sam zaś wielbi w sobie dwie wartości: niewiedzę i zapomnienie.Data dodania komentarza: 1.04.2026, 13:15Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?Autor komentarza: Klekot sprawiedliwościTreść komentarza: Powaga rzeczy osądzonej nakazuje nam obśmiać się z uzasadnienia na piśmie wyroku Smyczyńskiego, kiedy on sam ujawnia na stronie 9, że dywaguje, co po polsku znaczy ględzi, bredzi rozwlekle nie na temat. Jaki sędzi, taka powaga.Data dodania komentarza: 1.04.2026, 11:50Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?Autor komentarza: wspomnienieTreść komentarza: Z podsłuchu mamy wieść, że zmarł wybitny wałczanin, profesor Kazimierz Nowaczyk, fizyk, absolwent 1966 - 1967 szkoły podstawowej numer 4. Był zaangażowany w ustalenie przyczyn katastrofy smoleńskiej zorganizowanej przez tuska i putina.Data dodania komentarza: 31.03.2026, 12:30Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?Autor komentarza: gradacja hańbyTreść komentarza: Morozowski i Sekielski dołączyli do prowokatora Piotra Gembarowskiego, który w trakcie kampanii prezydenckiej zwrócił się do kandydata Mariana Krzaklewskiego z fałszywą tezą, czym wprowadził stan niemożliwości odpowiedzi na kwestie nieistniejącą. Brak szybkiej reakcji i zakłopotanie Krzaklewskiego zniweczyło jego kampanię o urząd prezydenta. Zatem Gembarowski został laureatem numer jeden godności Hieny Dziennikarskiej.Data dodania komentarza: 30.03.2026, 11:46Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?Autor komentarza: autor, autor...Treść komentarza: Podobno, jak tatuś pokazał jej wpis z Internetu, Milena płakała. Z treści wpisu nie można w ogóle ustalić o kim pisał autor, żadnego konkretu, żadnych danych osobowych. Ale sitwa miejscowa działa Leman jest znienawidzony przez koterię dziennikarską z ulicy Roosevelta.Data dodania komentarza: 29.03.2026, 16:45Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?Autor komentarza: Pan Leman J.Treść komentarza: Czytałem kiedyś "Kryminalistykę" Hołysta a szczególnie o analizie pisma odręcznego. Podpis z wyglądu i pewnych stałych cech sugerował mi wniosek, że to ręka tatusia Mileny nakreśliła podpis. Dlatego podniosłem na rozprawie problem ustalenia prawdy co do autorstwa podpisu. Sędzia Smyczyński odmówił zajęcia się tym eventem i nawrzucał oskarżonemu, że chce przeciągać sprawę i tworzyć koszty. W rezultacie rozwoju sytuacji Smyczyński zaliczył kompromitującą wtopę, bo prokuratura ustaliła, że Milena nie podpisała prywatny akt oskarżenia. Sprawa się rypła. Milena nie poszła siedzieć za fałszywe zeznania. W innej sprawie, Szalbierz jako okupujący ławę po lewej stronie sądu wyjaśnił, że to on wniósł oskarżenie w zastępstwie córki, która siedziała na garnuszku taty z dwoma szkrabami. Powinien pójść siedzieć.Data dodania komentarza: 29.03.2026, 16:39Źródło komentarza: Czy wolno podsłuchiwać obywateli? Nie! A czy wolno ich nagrywać?
Reklama
Reklama