Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
To trzeba wiedzieć:
Reklama

Utalentowani!

Mają talenty muzyczne, pisarskie, fotograficzne i plastyczne… Zaprezentowali je podczas I Przeglądu Twórczości Artystycznej w I LO na Pola w Pile
Utalentowani!

Piszą wiersze, teksty piosenek, komponują, tworzą muzykę, malują, rysują komiksy, fotografują – o swoich pasjach opowiedzieli rówieśnikom i zaprezentowali swoje dzieła. 

W I Liceum Ogólnokształcącym im. M.S. Curie w Pile odbył się I Przegląd Twórczości Artystycznej. Uczniowie prezentowali swoje talenty muzyczne, pisarskie, fotograficzne i plastyczne. 

Prace plastyczne i zdjęcia przedstawiły: Zuzanna Wieczorek, Zuzanna Kasner, Weronika Gryglewska, Agata Radosz, Nikola Palicka, Martyna Amroziewicz, Oliwia Burniewicz, Maja Król. 

Twórcy w kategorii słowo: Kajetan Krasowski, Tatiana Świstek, Maria Świstak, Alicja Wiśniewska. 

W kategorii muzyka, wystąpili: Liwia Krzemińska, Zuzanna Fertikowska, Julia Grzelak, Marysia Staniewska, Aureliusz Klim, Antonii Guss, Wiktor Furmańczyk, Jakub Górka, Tymek Wróbel. 

Nad całością wydarzenia czuwała szkolna gazeta POLON: Jagoda Terlecka, Nadia Kałabuk, Michalina Chojnacka. 

Spotkanie prowadziły: Gabriela Andrzejak i Jagoda Rujner.

Wiersze swoich koleżanek i kolegów zaprezentowały: Kinga Barczykowska, Martyna Łozicka i Alicja Wiśniewska.

 Koordynatorkami I Przeglądu Twórczości Artystycznej, były panie: Iwona Krasowska, Monika Kubik i  Bożena Zajączkowska. 

Do zajęć gazety polon należało również przeprowadzenie wywiadów z twórcami. Powstał również Artzin, na którym zostały przedstawione fragmenty teksów zaprezentowanych w części literackiej oraz prace plastyczne. 

- Zdjęcia pomógł nam wydrukować p. J. Urlewicz, Foto Labor Piła. Cały czas wspierała nas dyrekcja I LO – podkreślają organizatorzy Przeglądu. 

Przegląd wywołał lawinę emocji. Być może twórcze prezentacje sprawią, że wśród uczniów I LO pojawią się kolejni zdolni twórcy? 

Niżej prezentujemy zdjęcia z Przeglądu, także fotografie niektórych prac, a także teksty poetyckie młodych literatów z LO na Pola. 

bek

 

***

 

Maria Świstak

„Fałszywe przekonania”

 

Znacie to uczucie, kiedy macie rację, ale nie chcecie jej mieć? Ja w tym

momencie bardzo chciałem się mylić i nie spadać w dół.

No ale spadałem, a wiatr uderzał w moją twarz. Wokół mnie rozciągały

się gęste chmury, przez które nic nie widziałem. Czułem chłód,

przeszywający ból głowy i mdłości. Ostatnie, co pamiętałem, to pień

pięknie pachnącego drzewa, do którego wszedłem i... Co mi odbiło?!

Nagle wszystko wokół mnie zniknęło, a teraz otwieram oczy i lecę w dół!

Powinienem dostać jakąś nagrodę za podejmowanie najgorszych decyzji.

Najpierw prowokuję mojego prześladowcę, potem w lesie wybieram złą

ścieżkę, przypadkowo odłączam się od klasy i już jej nie znajduję, a

następnie wchodzę do jakiegoś głupiego pnia!

Chmury rozrzedziły się. Daleko pod sobą ujrzałem ciemne jezioro, które

musiało być bardzo głębokie. Na jego brzegach rozciągał się dziwny las.

Czemu dziwny? Bo fioletowy! Korony drzew miały głęboką purpurową

barwę.

Nie wiedziałem, gdzie jestem, ale na pewno nie był to las

Nottinghamshire, w którym powinienem się teraz znajdować. Ani śladu

mojego lasu ani parkingu z czekającym na naszą klasę autobusem. W

zamian za to ujrzałem wielki, drewniany dom, z którego komina unosił

się biały dym.

Tafla wody zbliżała się coraz szybciej, tak samo jak moje uderzenie w nią

i przemiana w krwawą plamę. Nie tak wyobrażałem sobie swoją śmierć.

 

 

Tatiana Świstek

„Błękit”

 

Tak więc patrzysz mi w oczy,

nie wypowiadasz przy tym słowa

Gdy ja jedyne dźwięki jakie jestem w stanie wydobyć to

ciche prośby o tlen

- teraz warty więcej niż garść złota.

Jedno jest na świecie spojrzenie, które tylko byciem

wprawia mnie w otępienie.

Oślepłam na świat widzialny,

a zdolność mrugnięcia przeminęła dawno temu.

Me ślepia suche, wilżone przez troskliwe łzy.

Nie musisz nic mówić,

wystarczą projekcje błękitnych obłoków nieba

łączące się za horyzontem z morzem.

Staram się skoncentrować, lecz głowę zajętą mam

przedstawieniem zorzy i wieczornych chmur

połączonych wspólnie obręczą ze srebra.

Skończyła się szarość i błękit, poczułam twój oddech -

serce ponownie ma powód do pracy.

Jakże sprytni są ludzie, którzy tylko wejrzeniem

wywierają głęboką dziurę w duszy zamykając nas w

zatraceniu.

 

 

Alicja Wiśniewska

„Polowanie”

 

Wybrawszy się książę na polowanie krótkie

usadowił na spuście strzelby ręce bialutkie

I szum wiatru usłyszeć się dało

I ziemia drżała pod stopami

Wtem stado łani zerwało się w biegu

wprost do otchłani

A strzał przeszył rześkie powietrze, świszcząc niezmiernie

wbiwszy się w serce bijące niemiłosiernie

Na śniegu ślady stóp odbite

Na śniegu czerwień i ciało

Niestety zwierzynie przeznaczenie w oczy spojrzało

A śmierć zabrała ducha zwierzęcia

czyhając w niedalekiej przyszłości

na biednego księcia.

 

 

Alicja Wiśniewska

„Lawenda”

 

Fioletowe kwiatki wspinają się ku górze,

niczym alpiniści co po górach chodzą

(szczytach)

A zapach cudowny czuć wkoło

Ma się wrażenie, że łodyga sięga do nieba

I pnie się jeszcze wyżej

kosmos obiega

A płatki (tak te malutkie) jak śliwki przy wietrze

spadają

I lecą daleko, daleko

gdzie wzrok nie sięga

Taka to potęga

Kwiatów lawendowych i wszystkich innych,

które ważną rolę odgrywają w przyrodzie

nie zostawiając pszczół na lodzie.

 

Tatiana Świstek

„Miasta śpią, my nie”

 

Twoje oczy zapłakane pełne nicości i widocznej w nich słabości

Przewija się w nich kolor

północnego spaceru po mieście

Kiedy najważniejsze nie są widoki

a tyle kilometrów Przejście

by zapomnieć o nurtujących cię pytaniach, wspomnieniach a ważna staje się tylko

Ucieczka od życia codziennego

To właśnie wtedy gdy uciekasz lecz nie masz przed czym

Kiedy czujesz że znajdujesz się w miejscu i czasie złym

Pełna niepewności

Gdy chłód przeszywa cię aż do kości

I czujesz jakbyś młotem dostawała po głowie

Całe odgłosy zgiełku ulicznego Mimo iż dość stłumionego

przez słuchawki w uszach z muzyką

na tyle głośną by zmyła się z twymi własnymi myślami

By światła samochodów na mieście połączyły się w sposób jakbyśmy to my te widoki

kreślili

Kiedy myślisz że przy tobie wszyscy są tacy Mali

Gdy na światłach stoisz jak koza

I nie chcesz widzieć nikogo I niczego prócz czubka własnego nosa

Wtedy uczucia są najprawdziwsze lecz nie widoczne dla śmiertelników

Tak jak wszystko co piękne i prawdziwe



Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Ostatnie komentarze
Autor komentarza: o pospolitościTreść komentarza: Uważam, że tłuszcza czytelników dzieł Noski uzna jego pisaninę za w pełni poprawną co do stylu, szyku i ortografii. Bo jak to, żeby magister polonistyki i po jakichś dogrywkach podyplomowych mógłby popełniać ortograficzne błędy pospolite?Data dodania komentarza: 26.04.2025, 17:39Źródło komentarza: Kult kłamstwaAutor komentarza: o sitwachTreść komentarza: Konsekwencją ustalenia, że prywatny akt oskarżenia został podpisany przez kogoś zewnętrznego względem osoby uchodzącej z autora/autorkę jest prosty wniosek, że aktu oskarżenia nie ma. Jest za to konstatacja, że osoba podszywająca się pod autorstwo na policji i przed sądem jest przestępcą. Nikt jej nie ścigał. Bo jak ścigać kogoś z sitwy?Data dodania komentarza: 26.04.2025, 17:28Źródło komentarza: Kult kłamstwaAutor komentarza: Wawelska koło ŻabkiTreść komentarza: Za to Pani Krysia mimo, że bez czerwonego berecika, nadal urocza.Data dodania komentarza: 26.04.2025, 11:51Źródło komentarza: Historia Piły i okolic w najnowszych książkach Zbigniewa NoskiAutor komentarza: pytakTreść komentarza: czy towarzysz druh kapusta Wiktor w swojej robocie wykonał 191 kartek donosów? czyli o 191 kartek więcej niż Kmicic?Data dodania komentarza: 26.04.2025, 11:42Źródło komentarza: "Szydercy" - odcinek 22.Autor komentarza: ormo czuwa teżTreść komentarza: Czuwanie, to specjalność harcerzyka tw Wiktora, Janka rowerzysty.Data dodania komentarza: 24.04.2025, 19:59Źródło komentarza: "Szydercy" - odcinek 22.Autor komentarza: obserwator pilskiTreść komentarza: Kazek Posada alias Aleksander Radek nadal ożywia swoją obecnością zasoby sławy i chwały Tygodnika Nowego, mimo, że już odszedł był na zielone łąki niebieskie. Ale w ostatnim numerze Tygodnika Nowego tkwi w stopce redakcyjnej jako Zbigniew Noska.Data dodania komentarza: 18.04.2025, 19:03Źródło komentarza: Historia Piły i okolic w najnowszych książkach Zbigniewa Noski
Reklama
Reklama