Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
To trzeba wiedzieć:
Reklama

Zmiany klimatu a Wspólna Polityka Rolna

Wspólna Polityka Rolna to szereg przedsięwzięć finansowanych przez Unię Europejską, których zadaniem jest walka ze zmianami klimatu, ochrona naturalnych zasobów i zwiększanie bioróżnorodności. Działania te mają na celu nie tylko zapobieganie katastrofom takim jak susza, pożary i powodzie, ale również poprawienie efektywności pracy rolników, poprzez wspólną dbałość o zachowanie jak najlepszych warunków do jej wykonywania.
  • 11.10.2021 12:00
  • Autor: Grupa Tipmedia
Zmiany klimatu a Wspólna Polityka Rolna

Jednym ze sposobów zmniejszania negatywnego wpływu tego działu gospodarki na środowisko jest ograniczenie emisji gazów cieplarnianych. Pierwszym krokiem do tego może być rozsądne gospodarowanie zwierzętami hodowlanymi oraz gromadzenie i późniejsze przetwarzanie naturalnych nawozów. Istotne są również inwestycje w odbudowę lasów pochłaniających nadmiar dwutlenku węgla.

Równie ważną dla ochrony klimatu kwestią jest tworzenie systemów nawadniania, które pozwolą na zapewnienie najwyższej jakości wody przy możliwie najniższym jej zużyciu oraz odpowiednia ochrona gleby. Ponadto istotne jest utrzymywanie wysokiej jakości powietrza, poprzez ograniczenie stosowania związków chemicznych i ich rozprzestrzeniania.

Niemniejszą rolę odgrywa też dbałość o warunki sprzyjające rozwojowi życia na różnych jego poziomach. Pomóc w tym może m.in. tworzenie korytarzy ekologicznych, zachowywanie elementów krajobrazu, ochrona już powstałych siedlisk oraz zmniejszenie zastosowania chemicznych substancji zwalczających szkodliwe organizmy, sztucznych nawozów oraz antybiotyków.

susza spowodowana zmianami klimatu

WPR wychodzi naprzeciw powyższym potrzebom, oferując szereg instrumentów, których wdrożenie ma ograniczyć wpływ rolnictwa na klimat. Jednocześnie mają one ułatwić dostosowanie się do zjawisk, które w wyniku tych zmian już występują. Możliwości te zostały szczegółowo opisane w projekcie Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027, opracowanym przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Jednym z takich narzędzi będzie wsparcie rolników w postaci tzw. ekoschematów umożliwiających stosowanie na poszczególnych gruntach praktyk ograniczających presję rolnictwa na środowisko. Będą to m.in. retencjonowanie wody na trwałych użytkach zielonych czy zróżnicowana struktura upraw.

Dodatkową propozycją wsparcia ze strony Unii Europejskiej będzie finansowanie inwestycji w gospodarstwach rolnych, służące ochronie środowiska oraz adaptacji rolnictwa do zmian klimatu, np. instalacje do pozyskiwania i zagospodarowania wody deszczowej, instalacje do powtórnego obiegu wody oraz inna infrastruktura wspierająca dostosowanie do niekorzystnych warunków pogodowych.

Przewiduje się również wsparcie inwestycyjne gospodarstw rolnych w zakresie niskoemisyjnych technologii (np. doglebowej aplikacji nawozów mineralnych/naturalnych, uprawy bezorkowej, biofiltrów, urządzeń do przechowywania nawozów).

W ramach WPR kontynuowane będzie też wsparcie dla gospodarstw położonych na obszarach z ograniczeniami naturalnymi i innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW). Takie działanie ma na celu ograniczenie ryzyka związanego z porzucaniem gruntów, a co za tym idzie przyczyni się do poprawy stanu gleb w Polsce.

Wsparcie związane ze zmianami klimatu przewidziane w ramach WPR będzie przyczyniać się do realizacji celów Europejskiego Zielonego Ładu, Strategii „Od pola do stołu” i Strategii na rzecz bioróżnorodności.

Logo Grupa Tipmedia

Tipmedia

 

 

Artykuł przygotowany w ramach projektu Promocja Wspólnej Polityki Rolnej poprzez cykl audycji, artykułów prasowych oraz webinarów. Więcej informacji o projekcie: www.tipmedia.pl

 

unia europejska logo

 

Projekt finansowany w ramach programu IMCAP Unii Europejskiej.

Treść niniejszego artykułu przedstawia wyłącznie poglądy jego autora i jedynie autor ponosi za niego odpowiedzialność. Komisja Europejska nie przyjmuje żadnej odpowiedzialności za wykorzystanie zawartych w nim informacji.

fot. główna NOAA / Unsplash

fot. w treści Patrick Hendry / Unsplash

 

Materiał zewnętrzny


Reklama
Ostatnie komentarze
Autor komentarza: Lena i MaxTreść komentarza: On ci to, on!Data dodania komentarza: 14.02.2026, 12:58Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.Autor komentarza: cieńki bolekTreść komentarza: I to wszystko, ten kontener zbrodni popełnił ten nieborak Szalbierz z wsi gminnej Białośliwie?Data dodania komentarza: 14.02.2026, 12:55Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.Autor komentarza: odpowiedźTreść komentarza: Nieborak redaktor- pseudodziennikarz sterowany srebrnikowo i żołądkowo przez swojego karbowego ze Śmiłowa zyskał miano odiumera instytucjonalnego chronionego przez mafijny układ miejscowych kacyków, tłustych kotów korupcjantów i speców od mokrej roboty. Określenie odiumer pochodzące z łacińskiego odium - nienawiść, jest tożsamościowo zgodne z zakresem znaczeniowym słów: hejt, hejter. Chodzi o to: Hejtem jest ze strony redaktora inkryminacja medialna, jakoby Lemanowicz brał udział w zabójstwie Ryszarda Winkowskiego. Hejtem ze strony redaktora TN jest publiczne imputowanie Lemanowiczowi ćpania, jarania. Hejtem ze strony redaktora TN 2004 - 2007 jest insynuacja wierszem i prozą, że Lemanowicz jest gównem, łajnem, chamem, prostakiem, świnią. Hejtem ze strony naczelnego TN jest w publikacji medium podającego się za informacyjne, karykaturalne fałszowanie wizerunku Lemanowicza. Hejtem ze strony redaktora naczelnego TN jest insynuacja zawarta w publikacji w Tygodniku Nowym z 11 lipca 2006 jakoby matka Lemanowicza była kurwą. Hejtem ze strony redaktora naczelnego klienta burdelu jest uganianie się za synem Lemanowicza, zaglądanie mu do tyłka, czy czasem nie jest pederastą. Hejtem ze strony dziennikarza redaktora wieśniackiego portaliku faktypilskie jest użycie zdjęcia syna Lemanowicza w Nowym Jorku 2011 i ucieczka przed sądem w niewiedzę, czyje zdjęcie umieścił bez pytania na swojej stronie internetowej faktypilskie.pl. Nie zamieścił wymaganej przez prawo prasowe winietki źródła pochodzenia cudzego dzieła. Dla ilustracji hejterskiego tekstu promującego przemarsz przez Piłę różnych zboczeńców, dewiantów, uranistów, transwestytów, pedałów i lesb dopuścił się zbrodni kradzieży cudzego dobra lub co najmniej paserstwa od złodzieja, kumpla z kablówki miejscowego układu medialnego. Hejtem ze strony ciekawskiego żurnalisty gminnego jest szwendanie się po mieszkaniu Lemanowicza w trybie białego przeszukania i publiczne sprawozdanie w Internecie, co on tam ma, nie wyłączając wyposażenia kibla. Hejtem ze strony tatusia jest sfałszowanie podpisu prywatnego oskarżenia i napuszczenie córki Mileny na wytoczenie sprawy karnej dla wsadzenia Lemanowicza do więzienia na 10 miesięcy. Hejtem ze strony tatusia - męża brutala i chama jest insynuacja jakoby Lemanowicz zwracał się grubiańsko do swojej żony. Hejtem ze strony redaktora naczelnego jest publikacja w Tygodniku Nowym sfałszowanego zdjęcia wizerunku żony Lemanowicza. Hejterską zbrodnią redaktora naczelnego TN, organizatora hecy medialnej jest nieuprawnione zgłoszenie Lemanowicza do konkursu zorganizowanego przez Tygodnik Nowy. Hejterskim występkiem jest publikacja w prasie sfałszowanego adresu IP komputera Lemanowicza.Data dodania komentarza: 14.02.2026, 12:52Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.Autor komentarza: potwierdzaczTreść komentarza: Tak było!Data dodania komentarza: 12.02.2026, 16:35Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.Autor komentarza: pomówienieTreść komentarza: Czy Mariusz Szalbierz będąc redaktorem naczelnym Tygodnika Nowego, 11 lipca 2006 wyraził fałszywy pogląd a nawet stwierdzenie, że matka Janusza Lemanowicza była kurwą?Data dodania komentarza: 12.02.2026, 16:33Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.Autor komentarza: errare humanum estTreść komentarza: errata jest: 1906; powinno być 1960Data dodania komentarza: 12.02.2026, 16:27Źródło komentarza: „Szydercy” - odcinek 19.
Reklama
Reklama