Historia miasta w prywatnych zbiorach

serwer dzienniknowy.pl jest do dupy!

Niemcy zawsze maszerują! Było sobie miasto Piła. Nazwa krótka, ale miła, Lecz w urzędzie jakiś szczyl Zrobił z Piły Schneidemühl. Trzeba dzisiaj go oświecić. Wiedzą o tym nawet dzieci, Że na Hamrach, krańcu grodu, Wolna od miejskiego smrodu Gdzie pokrzywy, krzaki, drzewa, Kosmatka, perz i kostrzewa, Wyleniały lis przemyka, Gdzie ostoja węża, dzika, Grzęźnie w błocie i szuwarach Zapomniana chata stara. Kiedyś browar tutaj był. Piwo z niego Hitler pił. Czas historię tę utrwalić: Gaz przyciągnąć, znicz zapalić I tablicę pamiątkową; Bazaltową, granitową, Wmurować na kopca szczycie. Dać napis w gotyckim rycie, A wgłębione tak litery Pomalować złotem szczerym. Niech wieść światu niosą o tem, Że führer popijał młotem. Wie to menel, wie uczony, Hammer, znaczy młot, i basta! Jeśli tego nie uczcimy, Pójdzie w szmaty honor miasta. Tym bardziej, że jakiś szczyl Zmienił Piłę w Schneidemühl. Jeszcze mu tylko zostały Dwa nagie miecze teutońskie, Co wziął Jagiełło wspaniały, By zbawić Litwę i Polskę. One jak cierń drażnią, bolą. Ni spać nie dają, ni jeść. W Cuxhaven normy gryzmolą, Jak słodka płynie z nich treść! Ihr musst das ganz zlikwidować, Bo mają w sobie szyderstwo. Wy tu arbeiten! Pracować! A nasze będzie zwycięstwo! Wyjmij je z ziemi po cichu, Gdy zdarzy się noc i mgła. Weź z sobą kumpli, oprychów, Speców od zbrodni i zła. A jeśli kto się sprzeciwi Na mordę nałóż mu knebel, Tak, jak uczyli cię cisi, Fachmani od Nacht und Nebel. Dawno temu dla zwycięstwa W interesie społeczeństwa Cyrankiewicz, kukła stara Odrąbywał dłoń siekierą. Dziś kolaborantów chmara Z nowym wiekiem, z nową erą, By przysłużyć się Niemcowi Wyrwie serce rodakowi. Zaś w Berlinie, pod lipami Siądą z Herbert und Erika I ustalą: Wer ist z nami, A kto in den Schornstein znika.